Sonları hiç beğenilmeyen romanların yazarıydı, tanrının sanatını taklit etmenin ne sakıncası vardı anlamıyordu ve anlamadığı bir başka şey, gerçek hayatta kötü olanlar bile romanlarda iyilerin kazanmasını istiyordu. Derinlerinde kirlenmeyen bir cevher vardı insan ırkının ve şeytan onun peşinde olmalıydı. Sonra düşündü şeytan bir roman yazsa eleştirmeni kim olurdu. Ya kötülüğün bir sanat değeri varsa! öyle ya cinselliğin sanat yönünü keşfeden insanlık pekala bunu da yadsımayacaktı... İnsanlara hiç güvenemiyordu.Gökyüzüne baktı. Oralarda bir yerlerde olmalıydı şeytanın vicdanı belki de insanlarınkinden daha ulaşılabilirdi. Kim bilir belki onu melekler ödünç almıştı ve çok yakında iade edeceklerdi ya da aç kapa düğmesi vardı bir çocuğun avuç içinde..