b
@erigby
17 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Nedir insan, hep övülen bu yarı tanrı? Güçlerinden, tam da en gerekli olduğu yerde yoksun kalmıyor mu? Sevinç içinde yükseldiği, acılarla yıkıldığı zaman, tam da uçsuz bucaksız sonsuzlukta kendini yitirmeyi özlediğinde, o vurdumduymaz ve soğuk bilince geri dönmüyor mu hep?
Sayfa 121
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
...Not orada kaldı ve akşam gözüme ilişiverdi. Onu okuyup gülümsedim; bana niçin gülümsediğimi sordu. "İmgelem yetisi ne tanrısal bir bağıştır." dedim. "Bir an için, bu notun bana yazıldığına inandırabildim kendimi."
Sayfa 105
Yaradılışımız gereği her şeyi kendimizle ve kendimizi de her şeyle kıyasladığımız için, her türlü mutluluk ve kederi, kendi bütünselliğimizi oluşturan nesnelerde buluyoruz, işte bu durumda en tehlikeli şey yalnızlıktır. Doğası gereği yükselmeye mecbur olan, bir de edebiyatın düşsel imgeleriyle beslenen imgelem gücümüz, bizlerin en altta yer aldığı, bizim dışımızdaki her şeyin daha görkemli, bizim dışımızdaki herkesin daha kusursuz göründüğü bir varlık dizisini oluşturur.
Sayfa 83
Böyle mi olmalıydı: İnsanın mutluluğu aynı zamanda, kederinin kaynağı mı olmalıydı?
Sayfa 69
...aklımın karmakarışık olduğu bir anda, varoluşunun dar çerçevesinde mutlu bir kayıtsızlık içinde yaşamını devam ettiren, günü gününe başının çaresine bakan, yaprakların ağaçlardan döküldüğünü görünce kışın geldiğinden başka bir şey düşünmeyen bu türden bir varlıkla karşılaşmak tüm karmaşayı dindiriveriyor.
Sayfa 31