Küçük bir kız çocuğunun hayalleriyle başlayıp öyle de biteceğini düşündüğüm kitap. Sayfalarca uzun hayal kurmayı Anne maalesef beni bu konuda çok gerdi ve okumaya istemsiz kaldım. Pes etmemek için devam ettiğim için kendimle gurur duyduğumu söyleyebilirim, çünkü Anne büyüdükçe konuşması da azaldı! Kendimi olurken hep Marilla gibi hissettiğimi söylemeliyim, her şeye laf eden hiçbir şeyi beğenmeyen o kadın. (Sözde öyle, içten içte tabii ki Anne için ölüyordu) ben onun dışa vurmuş haliydim :) Sonlarını gerçekten çok çok beğendim ne yalan söyleyeyim ama 7 puandan fazlasını versem haksızlık etmiş olurdum kendime. Bir ara insanlar bu kitabın neyini seviyorlar bile diye de söylendim. Affola. Pişman olacağımı düşünürken kitap bitse de ikincisine başlasam diye strese girdiğimi de belirtmek istiyorum sonlara doğru. En geç yarın o da bitecek!