eren alp
@ernalp8
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Nietzsche irade konularında fazla duyarlıdır. İradesini bir başkasının ellerine bırakıyormuş gibi algılayacağı bir sürecin içine girmeyi reddedecektir. Felsefesi, Sokrates öncesi Yunan düşüncesine, özellikle de Adonis kavramına, yani kişinin doğal yeteneklerini yalnızca rekabet yoluyla gerçekleştirebileceği inancına dayanır ve rekabete karşı çıkan ve diğerkâm olduğunu iddia edenlere asla inanmaz. Bu konulardaki akıl hocası Schopenhauer'dı. Hiç kimsenin bir başkasına yardım etme arzusunda olmadığına inanır: İnsanların tek istediği hükmetmek ve kendi güçlerini artırmaktır. İradesini bir başkasına teslim ettiği nadir zamanlarda kendisini yenilmiş hissederek öfkeye kapılmıştır hep.
'görev' sözü bana ağır ve sıkıcı gelir. Ben görevlerimi teke indirdim; benim görevim, özgürlüğümü sürdürmek. Evlilik ve beraberinde gelen sahiplenme ve kıskançlık duyguları ruhu köleleştirir. Bu duygular benim üzerimde hiçbir zaman egemenlik kuramayacak. Umarım ne erkeklerin ne de kadınların, birbirlerinin zaaflarının tahakkümü altına girmeyeceği bir zaman gelir...
Nietzsche her zaman kendisinin öldükten sonra anlaşılabilecek bir filozof olduğunu, dünyanın henüz kendisine hazır olmadığını söyler. Hatta yeni kitabının konusu da bu olacak - bir peygamber olan Zerdüşt, dolup taşan bilgeliğiyle insanları aydınlatmaya karar verir. Ama kimse onun sözlerini anlamaz. Henüz buna hazır değillerdir ve dünyaya çok erken geldiğini anlayan peygamber inzivaya çekilir.
Puan vermedi·224 syf.·
2026 13. kitabı
