Erol Doğan
@eroldogan61
10 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Emekli JÖH Yarbay Şefik Ünal kitabinda, cocuklugundan başlayıp, aldigi egitimler ve ardindan gorev yaptigi bolgelerdeki yasadigi aci/tatli anilarini kaleme almis.
Ozellikle 90li yillarin askeri ve cografi donem sartlarini net bir sekilde gozler onune sermis, doneminde terorle ve dogayla olan cetin mucadelesini cok surukleyici bir bicimde anlatmis.
Kitabin icerisinde ozellikle doguda yapmis oldugu gorev suresince katildigi operasyonlardan bir kacini anlatmis ki, bunlarin her biri birbirinden kiymetli, okurken minnet duymamizi saglayan anilar.
Reklam
Ahmet Ümit i bir tv programinda konusmaci oldugunda gormustum ilk ve cok hosuma gitmişti anlatısı.Daha sonra kimdir nedir diye baktığımda yazar olduğunu ogrendim ve hemen kitaplarindan 2 tanesini satin aldim.Bundan yaklasik 7 8 sene onceydi sanirim. Fakat bir turlu okumaya firsat bulamamistim.
Baskomser Nevzat ismini sıkça duymustum. Tahminim 1 kitapta 1 olay var ve kahramanimiz bunu cozmeye calisiyor yonundeydi.Okumaya baslayinca farkettim ki bir cok kucuk hikayelerden olusan bir kitapmis.
Bu durumu aslinda sevdim mi yoksa sevmedim mi emin degilim. Olaylarin kisa kisa olmasi aslinda bize katili dusunme firsati bile vermiyor diyebiliriz. Tam katil hakkinda tahminlerde bulunacagimiz ipuclari verdigi anda bir bakiyoruz 2 paragraf sonra Baskomser Nevzat zaten katilin kim oldugunu soyluyor.
Minik hikayelerden olusmasinin iyi yani ise hemen kucuk kucuk hikayeler okuyup bir yeni cinayetle bas basa kalabiliyoruz. Kitaba basladigim andan itibaren nedendir bilinmez gozumde Behzat Ç. canlandi ve onun maceralarini okuyormusum gibi hissettim (tabiki cok zit karakterler ve tek ortak noktalari meslekleri)
Bu hikayelerin ayni zamanda benim icin kotu bir yani ise bir kac hikaye okuyunca o gun baska hikaye okumak istemedim.Bu yuzden de genel olarak cok surukleyici bir kitap oldugunu soyleyemem ve diger polisiye kitaplara nazaran daha uzun surede bitirdim.
Fakat sonuc olarak konusmasini sevdigim kadar kalemini de sevdim Ahmet Ümit in.
Kitabi ilk gordugumde emekli bir askerin astegmenlik kariyerinden baslayan hikayelerinden bir kacini okuyacagimi dusunmustum. Daha sonra yazari hakkinda bilgi edindigimde edebiyatci oldugunu gordum. Fakat suna eminim ki kitabın kurgu olmadigini bilmeden okusayan herkes gercek bir olay olduguna inanir. Kitapta yer yer oyle ince detaylar mevcut ki askerlikle ilgili, kurgu bir romanda gozden kacabilecek seyler. Yazara tesekkur ediyorum boyle gercekci bir eseri boyle guzel ve surukleyici bir anlatimla bize biraktigi icin.
Kitabi almadan once buradaki incelemeleri okudum ve cok keskin yorumlar gordum. Seven gercekten bas taci yapmis sevmeyen de keske kitap basilmasaydi demis tabiri caizse. Merak edip kitabi aldim sirf isminin ilgi cekici olmasi ve yorumların bu denli zit noktalarda olmasindan dolayi.
Ortalama ilk 50 60 sayfa merakla okudum zira yazar yasadigi panik ataktan bahsetmis ve daha once panik atak geciren birisiyle karsilasmadigim icin konu ilgimi cekti.İlerleyen kisimlarda ise konu benim icin sıkıcı bir hal almaya basladi.
Kendimi zorlamama ragmen kitabi tam anlamiyla bitiremedim bazi kisimlarini atlamak zorunda kaldım. Sonuc olarak okumasaydim bir sey kaybetmis olmayacaktim aksine ayirdigim zaman bana kalacakti
Bir merakla basladim okumaya fakat hikaye cok basit geldi. Belki ilerleyen bolumlerde hikaye ilgi cekici hale gelir diye biraz zorladim kendimi fakat aynı sıkıcı tempoda ilerledi
Twitter alintilarinin kitaba konulmasi fikri bana cok absurt geliyor. Zamaninda duvar yazilarindan olusan kitaplar vardi fakat bunlar 2000li yillarin baslarindaydi ve o zamanlar bile fazla ilgi gormemisti.Neden boyle bir tercih yapıldı anlam veremedim ve sadece bir kac tanesini okudum hikayeyle bir baglantisi mi var acaba diye fakat bir baglanti yok ve digerlerini okuma geregi de duymadim.
Kitabin hitap ettigi bir kitle muhakkak vardir fakat bana hitap etmedigi kesin.
