Aşksız ve paramparçaydı dünya
Bir inancın yüceliğinde buldum seni
Bir kavganın güzelliğinde sevdim.
Bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Aşk demişti yaşamın bütün ustaları
Aşk ile sevmek bir güzelliği
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.
İşte yüzünde badem çiçekleri
Saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.
Sen misin seni sevdiğim o kavga,
Sen o kavganın güzelliği misin yoksa...
Bir inancın yüceliğinde buldum seni
Bir kavganın güzelliğinde sevdim.
Bin kez budadılar körpe dallarımızı
Bin kez kırdılar.
Yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz
Bin kez korkuya boğdular zamanı
Bin kez ölümlediler.
Yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.
Bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri
Suyun ayakları olmuştur ayaklarımız
Ellerimiz, taşın ve toprağın elleri.
Yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık
Törenlerle dikilirdik burçlarınıza.
Türküler söylerdik hep aynı telden
Mevsimler geçiyor içimden sen geçmiyorsun
Tükenmiyor sayfalar, hiçbir şey silmiyorum
Bir tek ezberim var bir tek, gayrısız hükümsüz
Seni seviyorum ve hiçbir şey bilmiyorum…
İçin ürperse oradayım bunu bilmiyorsun
Sürekli artan bir şeyim, hiç eksilmiyorum
Açık seçik cümleyim, tartışmasız yorumsuz
Seni seviyorum ve hiçbir şey bilmiyorum
"Siliver gitsin bi kalemde" deme, geçmiyorsun
Secdem yok batan güne, asla eğilmiyorum
Çırılçıplak çığlığım, acımasız sorumsuz
Seni seviyorum ve hiçbir şey bilmiyorum
Tesadüf saçma, kaçış boşuna bilmiyorsun
Bütün menziller bende, hiç terkedilmiyorum
Bir terennüm bu sevda, temennasız sunumsuz
Seni seviyorum ve hiçbir şey bilmiyorum Ahmet Tezcan