Ertap ALTUNKAYNAK
@ertapa
İNSANSANIZ DÜŞÜNECEKSİNİZ, DÜŞÜNMÜYORSANIZ İNSANIM DEMEYECEKSİNİZ.....
Em. Dev. Me.
As.Mzk.Mslk.Yk.Ok.
izmir
istanbul
54 kütüphaneci puanı
48 okur puanıKasım 2014 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Boğazıma bir şey takılıp kalmıştı. Yutkunamıyordum. Konuşamıyordum.
Ağlama. "Seni seviyorum Jeri Lee." Sonra gülümsedi. Suratını buruşturdu. "Yani... Benim gibi bir... Bir o biçim.. Gerçek bir kadını ne kadar sevebilirse... Ben de seni o kadar seviyorum canikom."
Pazartesi sabahı arabasıyla işe Annie Cabbot da onlarla gidebilmeyi diledi. Vahşi doğada, vahşi hayvanların arasında, zürafaları, zebraları, leoparları, aslanları ve filleri fotoğraflayarak ve çizimlerini yaparak geçireceği bir kaç gün onu kendine getirirdi. Sonra belkide kısa bir Winelands turu, enfes Capetown yemeklerinin ve gece hayatının tadına bakmak...
Ama bu gerçekleşmeyecek bir şeydi.....
Quarry'nin karısı Cameron öleli üç yılı geçmişti. Bu onun hayatındaki en büyük kayıp, yaşadığı en büyük acılarından biriydi. Onun vefatının ardından, Quarry ortak yataklarında bir daha uyuyamamıştı. Yatak odasının duvarlarından birine yasladığı uzun, yıpranmış, yüzyıllık bir koltuğu kullanmıştı. Karısının banyodaki eşyalarının büyük bir kısmını olduğu gibi tutmuştu ve Ruth Ann, bunlar bir daha kullanılmayacak olsalar da, görev duygusuyla hepsinin tozunu almıştı.
