Hasta yakınlarının yaptığı en büyük hatalardan biri, "Güçlü ol, depresyonu yen, kendi kendinin doktoru ol, gez toz gül eğlen" gibi halden anlamaz yaklaşımlardır. Depresyon hastası gezmekten, eğlenmekten, kısacası hayattan zevk almaz. Hiçbir şeyden zevk alamadığını gördükçe de hayattan iyice soğur.
Çağımızda kitle üretimi nasıl eşyaların tek tip olmasını gerektiriyorsa, toplumsal süreç de insanların tek tip olmasını ister ve buna “eşitlik” adını verir.