Ama öyle veya böyle... Sonuçta bir şekilde, bütün trenler bir yerde durur. Bütün hikayeler biter. Trenler gider, insanlar ölür. Hayaller, hayaller en çok. Olan onlara olur. Biz bu trende en çok onları kaybetmedik mi?
Ama bu hayatta hiçbir şey uzun sürmez; ikinci kez duyduğu mutluluk da, ilkine oranla pek cansızdı. Üçüncü kez duyacağı mutluluk biraz daha zayıflayacak, en sonunda o da yok olup gidecekti. O da eski ruh haline dönecekti, tıpkı taşların suda sektirilmesiyle oluşan halkaların bir süre sonra kaybolması gibi...