Dilan
@ervahezelde
Reklam
CoroVeba
Beğendim. Beğenmemek kitapta yaşanan çoğu durumdan nasibini almış bir millet için tuhaf olurdu :) Okumak için hâlâ geç değil. Karantinanın ilk aylarını nacizhane hatırlatabilir. Şahsen ben okurken 'aynısı ya' dediğim kısımlar çok oldu. Tarihi bir salgını ve ondan sonra olacak salgınları gözümüzde çokta büyütmeye gerek yok e neticede tarih tekerrürden ibarettir. Gelecek olan gelecek diyelim, insan kalmaya niyetlenelim
Çünkü bu neşe içindeki kalabalığın, kitaplardan da öğrenebileceği gibi, veba mikrobunun hiçbir zaman ölmediği ya da yok olmadığından, yıllarca mobilyalarda ve çamaşırlarda uykuya daldığından, odalarda, mahzenlerde, sandıklarda, mendillerde ve kâğıtlarda beklediğinden ve belki bir gün, insanların bir mutsuzluk yaşaması ya da bir şeyler öğrenmesi için vebanın kendi farelerini uyandırıp mutlu bir kente ölmeye yollayabileceğinden haberi olmadığını biliyordu Rieux.
Yurttaşlarımız yola gelmişti, uyum sağlamışlardı, öyle denir ya, çünkü başka türlü yapacak bir şey yoktu. Doğal olarak talihsizlik ve acının getirdiği bir tutum içindeydiler ama bıçağın sivri ucunu artık hissetmiyorlardı. Kaldı ki, örneğin Doktor Rieux talihsizliğin asıl bu olduğunu, umutsuzluğa alışmanın umutsuzluktan beter olduğunu düşünüyordu.
Reklam