Her satırında duygu var bu kitabın. Çocuklar o kadar değerli ki. Bir çocuk ve çocukluk bu kadar masum ve naif anlatılabilirdi. Elime aldığım gibi son sayfaya geldim. Nevruz Hoca'nın da dediği gibi "film izler gibi" ydi. Böyle öğretmenler hep olmalı, olmalıydı..
İnsanın yorgunluğunun, hoşnutsuzluğunun, yalnızlığının, çaresizliğinin ve öfkesinin nedeni en sevdikleri olunca hep kendinden eksiltiyor. Eksildikçe, hiç oluyor.