Canım Şermin Yaşar...
İyi ki yazar olmuşsun iyi ki böyle güzel kitaplar yazmışsın..
İki hayat, Meltem Hanım ile Selime Teyze 'nin hikayesi. ..
İki hayat, iki kayboluş, iki yara aynı evde buluştu ve tüm hayatlarını,gizlediklerini, hislerini birbirlerine anlattı.
Sonuç mu? Tabiki sevgi...
Bu roman, yaşlıların yok sayıldığı, insanın yalnız bırakıldığı, herkesin ancak kendine yetebildiği, en yakınlarına bile derman olmadığı bir çağın hikayesi...
Yeri geldi ağlayarak okudum, yeri geldi tebessüm ederek okudum. Ama iyi ki okudum. Kesinlikle okunması gereken listesinde olmalı. Severek okudum, tavsiyedir, okuyunuz...
Doğurdum, emzirdim,büyüttüm, geceleri başlarında bekledim, okula gönderdim, her şeylerine yettim ama büyüdüklerinde hiçbir dertlerine derman olamadım. Hayat nasılda ayırıyor anneyi evlattan, kardeşi kardeşten. Herkesi kendi dertleriyle kafese sıkıştırıyor.
Son günlerde yaşanılan olaylar beni çok etkiledi. Hem öğretmen hem de anne olarak manevi göçüğün altındayım.
Çocuklarıma daha sıkı sarılıyorum, en azından sağ oldukları için yanımda oldukları için doya doya kokularını içime çekiyorum...
Ya o anneler??
"Senin ablan arkadaşlarıyla melek oldu oğlum" diyen anne kızının kokusunu nasıl duyacak, nasıl sarılıp varlığına şükredecek???
Haber izlemiyorum, sosyal medya bir süre girmek istemiyorum, sadece şükretmek ve tekrar bu olayların yaşanmaması için önlem alınmasını istemekten, dua etmekten başka çarem yok.
Bu kitap tam da bu anda bana iyi geldi.. Sahip olduğumuz basit gördüğümüz şeylerin ne kadar kıymetli olduğunu, ağlaya ağlaya okutarak bize gösteriyor .. Henüz bitirmedim ama içimi biraz olsun ısıtacak biraz olsun üzüntümü azaltacak bir hikaye...
Ayla öğretmenim mekanın cennet olsun. Cennet kuşlarımıza iyi bak... Güzel yavrularım.
Rabbim ailelerine sabır versin.