Esat Arslan
@esatarslan_
2.Cilt
İnsanın bütün çabalarının, hayata karşı tüm güdülerinin tek amacı özgürlüğü artırmaktır. Zenginlik ve yoksulluk, şan şöhret ve tanınmazlık, iktidar ve boyun eğme, güç ve zayıflık, sağlık ve hastalık, bilgi ve cehalet, çalışma ve aylaklık, tokluk ve açlık, erdem ve kusur sadece özgürlüğün az ya da çok derecesidir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
2.Cilt
"Dünyanın hareketini hissetmediğimiz doğru, ama onun hareketsizliğini kabul etmekle saçmalığa, hissetmediğimiz hareketini kabul etmekle yasalara varırız," dediği gibi tarihte de yeni görüş, "Bağımlılığımızı hissetmediğimiz doğru, ama özgürlüğümüzü kabul etmekle saçmalığa varırız, dış dünyaya, zaman ve nedene bağımlılığımızı kabul etmekle yasalara varırız," diyor.
İlk durumda, uzamdaki var olmayan hareketsizlik düşüncesini bir kenara bırakıp hissetmediğimiz bir hareketi kabul etmemiz gerekiyordu; bu durumda ise aynı şekilde, var olmayan bir özgürlüğü bir kenara bırakmamız ve farkında olmadığımız bir bağımlılığı kabul etmemiz gerekiyor.
2.Cilt
İnsan ölmekte olan bir hayvan gördüğünde içini korku kaplar: sanki kendisi, kendi içinden bir şeyler gözleri önünde yok olmakta, varlığı sona ermektedir. Ama ölmekte olan bir insan, sevilen, değer verilen bir insan, yok olan hayat karşısında korkunun yanı sıra yüreğinde bir boşluk, bir yara hisseder ve bu yara, fiziksel bir yara gibi bazen öldürür bazen iyileşir; ama dışarıdan rahatsız edici bir temas geldi mi her zaman acır ve içine kapanır.
2.Cilt
Dünya kuruldu kurulalı, insanlar birbirlerini öldürmeye başladı başlayalı, hiç kimse kendini bu düşünceyle rahatlatmadan, kendisi gibi olana karşı bir suç işlememiştir. Bu düşünce, suçun başkalarının çıkarı için işlendiğinin iddia edildiği "le bien publique'tir" (kamu yararı) Gözünü hırs bürümemiş bir insanın böyle bir çıkardan haberi bile olmamıştır; ama suç işleyen bir insan bu çıkarın ne olduğunu daima çok iyi bilir. Bunu artık Rastopçin de biliyordu. Şimdi bu konuyu düşünürken, yaptığı şey için kendini suçlamıyor, bu meseleden bu kadar başarılı bir şekilde, Tam zamanında faydalanabildiği, bir suçluyu cezalandırıp aynı zamanda kalabalığı sakinleştirdiği için memnuniyet duyma nedeni de buluyordu. "Kötü bir adamı da öldürmüş oldum."