Franny, havada asılı bir an boyunca bu gergin, neredeyse ceninsel konumda kaldı - sonra da boşandı artık. Tam beş dakika süreyle ağladı. Keder ve mahcubiyetin o gürültülü gösterilerinin hiçbirini bastırmaya çabalamadan; kriz geçiren bir çocuğun, yarı kapalı gırtlak kapağından dışarı çıkmak isteyen soluğunu koyuverirken boğazından çıkardığı bütün o katılma seslerini çıkararak. Ama yine de, sonunda durduğunda, sadece durdu; siddetli bir iç-dış patlamayı genellikle izleyen sancılı, bıçak gibi iç çekmeler olmadan duruverdi. Durduğunda, sanki zihninde çok önemli ve ciddi bir kutup değişikliği, bedeni üzerinde anında sakinleştirici etki yaratan bir değişim olmuş gibiydi. Gözyaşlarından yol yol olmuş, fakat adamakıllı ifadesiz, adeta boş ve anlamsız yüzüyle çantasını yerden aldı, açtı ve bezelye yeşili kumaşla ciltlenmis küçük kitabı çıkardı.