“Bebe bile, elinden lokmasını alana karşı koyar. Malımıza el atacaklar da, biz boyun eğip susacak mıyık sanırsın? Elbet ki, direneceğiz. Senin şaşkınlığın, inanmazlığın kulluğundan ileri gelir. Bu yaşa dek, hep şıhlara, ağalara kulluk ettiğinden, başka türlü yaşanabileceğini aklına sığdıramazsın. Güvensizliğin bundandır. Gel gör ki, toprağın olanda sen de denişeceksin. Toprak, en ödlek kişiyi yüreklendirir.”