Kitaplar yüzünden çok acı çekiyorum derdi. ‘Sanki hepsi benim için yazılmış. Bu kadar insanı birden canlandıramıyorum: hepsini birbirine karıştırıyorum. Gülünç oluyorum.’ (…) Peki ben etki altında kaldığımı, kitapların beni mahvettiğini nasıl anlatacağım?
Reklam
Belki kitaplar da onlara karşı gösterdiğim aşırı ciddiyetimle dalga geçiyordur. Biliyorum kitaplar da beni adamdan saymıyorlar.
Onları öfkeme layık bulmuyorum. Öfkem bana ait bir şey. Yakın hissetmediğim birine nasıl gösteririm onu.
Bütün hayatımızı yersiz çekingenliklerle mi geçireceğiz Olric? Cesareti yalnız kafamızda mı yaşayacağız?