ahm@

ahm@
@eskidim
ya yazar olacağım, ya katil
ikametgahı sensin yüreğimin sığmıyorum yer yüzündeki hiçbir yar yüzüne
Edebiyat
Reklam
yoruldum. bir şeyleri sana anlatmak isteyip anlatamamaktan, seninle birlikte gülememekten, hep tek başıma ağlamaktan ama en çok ‘bir kez sarılabilseydik her şey düzelirdi’ hissinin beni terk etmemesinden yoruldum. her anını bildiğim insanın, birden her anından kovulmanın ağırlığını kabul etmeye çalışıyorum. senin bir yerde, başkaları için olduğunu ama artık benim için olmadığını, başkalarına yazılacak günaydınların, başkalarıyla gidilecek maçların, başkalarıyla yapılacak tatillerin, başkalarına sarılmaların ve başkalarını öpme fikrin her geçen gün beni biraz daha yoruyor. bir yerde bir şeyler geçecek biliyorum. bir gün uyandığımda seni düşünmüyor olacağım. bir gün uyandığımda kalbimin üzerindeki bu ağırlık olmayacak. bunların hepsini biliyorum. böyle olsun istemezdim. seni unutmak zorunda kalmak istemezdim. saçma bir inat uğruna sensiz kalmak da istemezdim. her şey istediğimiz gibi olmuyor, hiçbir şey istediğim gibi olmuyor.
Edebiyat
onunla yaptığın her sohbet zihninde, yüreğinde derin bir iz bırakmıştı. ve her defasında onunla oturduğun masadan büyüdüğünü hissederek kalkmıştın.
Edebiyat
kendi içinde yaşayan insan akranlarından daha büyüktür çünkü zaman mehfumu daha geniş, yoğun ve yaralayıcıdır.
Edebiyat
kalpten kazımak birini, epey kanlı bir iş
Edebiyat
Reklam