“Kimsesizlik, gönül yakınlığı ya da uzaklığıyla ilgiliydi… Etrafımızdaki insan kalabalığına rağmen içine düştüğümüz yalnızlığın sebebi bu olmalı diye düşündüm. Gönüller yakın olmadığı sürece, hiçbir kalabalık yalnızlığa çare değil…”
“Çok sevdiğin biri bir gün giderse ne yaparsın?”
“Eksik kalırım…” demişti. “Özlemek dayanılabilir bir şey. Gerçekten sevince insan, yanındayken de özlüyorsun zaten. Özlemek güzel zaten sevdiğini… Yanındayken bile özlersin. Ama giderse, özlemek değildir o, eksik kalmaktır. Bir gün gidersen seni özlemem Fesleğen. Bil ki eksik kalırım.”