“Çok garip değil mi? İnsanın hayata baktığı gözler de kendi yansımasından korkan filinki gibi değil mi? Nefret, kin, zulüm, hırs, inat, vefasızlık, yalan, riya, adaletsizlik, ihanet, çıkarcılık, kibir… Hepsi kendinde vardır ama başkasında görünce ürker. Ödü kopar bu insanlara maruz kalmaktan. Halbuki kendi yansıması değil midir başkalarında gördüğü? Kendinden korktuğunun farkında bile olmadan, yalancı bir iyiliğe sığınır, yazık…”
“Allah der ki: Kimi benden daha çok seversen onu senden alırım ve ekler:
Onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım.
Ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur
sabır taşar, canından saydığın yâr bile bir gün el olur.
Aklın şaşar, dostun düşmana dönüşür, düşman kalkar dostun olur.
Öyle garip bir dünya, olmaz dediğin ne varsa olur.
Düşmem dersin düşersin
şaşmam dersin şaşarsın
en garibi de budur ya
öldüm der durur yine de yaşarsın…”