Bir kişi kendine karşı duyarlı olmadan yoğunlaşmayı öğrenemez. Bunun anlamı nedir?... Örneğin arabayı kullanan herhangi bir kişi ona karşı duyarlıdır. Çok küçük olağan dışı bir gürültü, motorun çekişindeki ufak bir değişiklik bile ayrımsanır. Ancak tüm bu faktörleri düşünmez, aklı yoğunlaştığı bu araba sürme durumuyla ilgili değişikliklere açık, rahat bir uyanıklık içindedir....
Herkes birbirine olduğunca yakın olmaya çaba harcarken diğer yandan kendini tümüyle yalnız hisseder, tek başınalığının her zamanki sonucu olan derin bir güvensizlik, huzursuzluk ve suçluluk duygusuna gömülür. Uygarlığımız kişinin bu tek başınalığını bilince çıkarmasını engelleyecek birçok oyalayıcı şeye sahiptir: Her şeyden önce sıkıca düzenlenmiş ve makineleştirilmiş çalışma düzeni, insanı en temel insanca isteklerinden, kendini aşma ve bir olmadan habersiz kılar.
Haset, kıskançlık, hırs her çeşit açlık, bunların tümü tutkudur. Sevme ise zorlama olmadan sadece özgür olunduğunda yaşanabilen, insan gücünü somutlayan bir eylemdir.