İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı'nın, Tanrı da onun içindedir. Çünkü Tanrı sevgidir.
Kişinin kendine duyarlı olabilmesi için sağlıklı bir insan fikrine sahip olması gerektiği açıktır eğer kişi çocukluğunda veya sonraki yaşamında böyle bir deneyim edinmediyse bu olası mıdır?