Anlamsız, aniden ortaya çıkan öfke nöbetlerini biz gençler iyi biliriz. Bir türlü geçmek bilmez, uzadıkça çevrendekiler için sıkıcı olmaya başlar; ilgi dağılır, senle uğraşmaktan vazgeçip bir seni kenarda bırakırlar. Somurtup beklersin de beklersin, kimse gelmez yardımına.
Bizim evde her yeni gün farklı olaylara gebedir. Her sabah sıradan standart işlerle başlar -kahvaltı gibi- sonrasında olacakları ise kimse tahmin edemez. Ben dahil.
Kötü ve daha beter pek çok anının, indirim günü mağaza kapısında toplanan yarı deli müşteriler gibi içeri dolmaya hazırlandığını hissediyordu. Yakında kapılar kırılacak ve hepsi içeri akacaktı.