"Ben... ablandan ümidi tamamen kestiğim bir dönemde... hemen karşımdaydın. Senden hoşlanmamak zaten o kadar zor ki! Hayat dolusun! Çok iyisin! Neşelisin..."
"Ama ablam kadar güzel değilim!.."
"Üzgünüm... Bu bir güzellik yarışması değil. İnsanlar hiç beklemedikleri insanları sevebilirler."
Keşke sadece kitaplara konu olan bir şey olsa kitapta yaşananlar.
"Vallahi de billahi de sizin dünyanızı sevmedim, sevmeyeceğim. Sizin bu adaletsiz düzeninizi sevmeyeceğim."
KefenŞehnaz Haşimoğlu · Dokuz Yayınları · 20201,313 okunma
İnsanların istekleri ve hedefleri bazen anlaşılmaz olabiliyordu.
Bakamayacak, iyi birer ebeveyn olamayacaklarsa çocuk doğurmasınlar ilkesiyle hareket etmelerini savunmaları gerekirken ısrarla üremeyi seçiyorlardı. Sonuç anne baba sevgisinden mahrum kalan çocuklar oluyordu.
Bu dünya telaşı; dertten ve acıdan, bitmek bilmez sıkıntılardan ötesine geçirmeyen, burnunun ucundaki mutluluğu tattırmayan geçici bir cihandı.
Cihanı alt edebilen bir çocuk gülümsemesiydi ancak.