Esma Sarıyıldız
@esmasarylldz
166 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
İçerisinde Atsız'ın yazmış olduğu 6 hikaye bulunmaktadır. Bu hikâyeler Atsız'ın başlangıç dönemi üslubunu yansıtmakla birlikte son hikayesinde ifadelerinin daha keskin ve etkileyici bir hâl aldığı anlaşılmaktadır. Bu hikâyelerdeki yazılar temel Atsız motifleri ve sembolleri taşımakta: savaş, şehitlik, kahramanlık, şeref gibi...
Bu hikayelerden özellikle son hikaye olan "Her Çağın Masalı: Bozdoğan'la Sarı Yılan"ını beğendim. Çünkü ne kadar zaman geçerse geçsin yaptığı göndermenin geçerliliğini koruyacağını düşünüyorum. Zira bir makama dalkavukluk yaparak, sürünerek çıkan insanlarla başı dik, hakkıyla yükselen insanlar her çağ da var olacak.
Son olarak bir tavsiye kitabın önsözü olarak Ahmet Bican Ercilasun Bey'in kitap hakkında inceleme yazısı yer almakta. Bu yazısını önsöz olarak değil de sonsöz olarak okunmasının insana daha fazla katkı sağlayacağı kanısındayım. Çünkü yazısı Atsız'ın hikâyelerinin en can alıcı noktalarını açıklayarak oluşturulmuş.
Konusu: St. Petersburg'da yaşayan, çevresi tarafından dışlanmış, kendi kabuğuna çekilmiş, yalnız, 39 yaşında bir mirasın kalmasıyla istifa etmiş, 40 yaşında bir memurun yıllar öncesinde yaşadığı olayların anlatıldığı itiraflarından oluşan hikayesidir.
Dostoyevski'nin bu eserini Çernişevski'nin "Nasıl Yapmalı" adlı ütopik sosyalist eserine bir nevi cevap olarak yazdığı kabul ediliyor.
.
.
.
Çok yoğun bir kitaptı. İnsanın ruh dünyasıyla ilgili çok derin ve çok karmaşık duygularına değiniyor. Kitaptaki kahraman çelişkiler yaşayan, düşünsel kargașalar ve acılar yaşayan bugünün insanlarının bir prototipi adeta. (Bence bunun için kitaptaki kahramanın bir adı bile yok, bu kahramanı evrenselleștirmek için.) Her insanın kendinden bir düşünce/his bulabileceği, illaki bir yer de olsa altını çizmek isteyeceği ya da bir yerde karakterin yalnızlığını çaresizliğini anlayıp bir el uzatmak isteyeceği bir yer olmuştur bence.
Çevresindeki insanlardan tiksinen, nefretle insanları anan, hiç sevmemiş, insanları belki de hiç sevmemiş gibi görünen kapalı bir karakterin fazlasıyla açık ifadelerine yer verilmiş. Karakterin itirafları, serzenişleri, hakaretleri, hayıflanmalarını çok güzel işlenmiş ve insanı üzerine uzun uzun düşünmeye itiyor. Monolog olan ilk kısım da karakter yeraltında (iç dünyasında) kendi karakterini o kadar iyi analiz ediyor ki bir romanın kahramanıyken bir antikahramana dönüşüyor.
İkinci bölümde ise karakterin yeraltından bir anlık çıkışı ve önceden tanıșıklığı olduğu kişilerle bir hesap görmeye çabalamasını okuyoruz. Adeta ben de varım der gibi..
Kendini insanlardan üstün gören bir kibri var ancak o kibrinin altında ezilmiş bir karaktere sahip. Kitaptaki karakterin kafasındaki düşüncelerden biri denklik üzerine. Sürekli etrafındaki insanlarla denk olduğunu kanıtlamaya
İsmindende anlaşılacağı gibi kitabın konusu "Hayır diyebilmek" üzerine. Hayır diyerek çizilen sınırların bize özgürlük ve özgüven alanı oluşturduğu anlatılıyor. Benlik ve varlığımızı, "Hayır" diyerek nasıl kendini ön plana alması gerektiğini aktarmaya çalışıyor kitap.
Kitap bazı durumlar karşısında verdiğimiz cevapların/tepkilerin aslında bizi benlik kavramımızdan ne kadar uzaklaştırdığı, kendi özgürlük alanımızı kendimizin ne kadar daralttığını ve bu durumun ruhumuza ne derece zararları olduğunu bir kez daha anlamama katkı sağladı.
Kitap içerisinde verilen bazı örneklerin bizim kültürümüzce hayatımıza uygulanabilirliğinin olduğu pek söylenemez ancak hayatta gerçekten hayır diyemeyen, kendinizi zorlayacağınızı bilseniz bile başkalarının işlerini/sorumluluklarını kendi üzerinize almamak için bile "Hayır! " diyemiyorsanız bu kitaba bir şans verin derim.
Konusu: Kitapta bir gün şehirler arası yolculuk yaptığı esnada talihsiz bir olay sonucu tanıştığı bir kıza aşık olan bir garip yazar, annesi ve babası yurt dışında cezaevinde olan dedesi ve anneannesiyle büyüyen 27 yaşındaki genç adamın anne ve baba özlemini dindirmede kullandığı bir oyun olan "Gökyüzüne not yazma" ile o kızı hayatına nasıl aldığını ve sonrasında yaşananlar anlatılıyor.
Dili sade ve okuma açısından kolay ilerleyen bir kitap. Konusu güzel diyebiliriz ancak konunun işleniși çok basit kalmış. Ana karakterin/karakterlerin duygu durumları çok yüzeysel aktarılmış. Kitap derinlikten yoksun. Herhangi bir öğreticiliği ya da eğiticiliği yok. Kitabın bana herhangi bir katkısı olmadı.
