Herkes salıncakta kendi sallanır, fakat başkalarının yardımıyla daha azimle sallanır.
Anlam böyle oluşur: Başkalarıyla bağ içinde. Anlam ilişkisinin olduğu yerde ise, karşılıklı birbirini destekleyerek sallanmak, hayattaki anlamı tekâmül ettirir. İlişkiyi hem başlangıcında hem de sürekli yeniden pekiştirir. Bu arada ötekine (Latincesi alter) ivme vermeye amade olmak, asla salt diğerkâmca bir eylem değildir. Benliğin de kazancı vardır bunda, çünkü öteki verdiğim bu sevgi hizmetini unutmayacaktır. Eğer ego'suna rezilce gömülü değilse, günün birinde aldığı bu ivmenin karşılığını verecektir. Belki hemen, belki daha sonra – sadece parktaki salıncakta değil, her zaman bir zor durumla baş etmenin gerektiği hayat salıncağında da...
Hayat aralıksız evreler halinde akar ve her evre, sonsuza kadar baki kalacağı izlenimini yaratır. Oysa evreler salıncağın bir o yana bir bu yana salınışı gibi değişirler. Yükseliş bir evredir, iniş öteki evre. Hayatın ritmi budur.