Esmeraldaaa
@esmeraldaaa
Çok gez ve çok oku böylece her iki durumda da bilen olursun.
Şu anda okuduğu kitap
Spoiler içerir1000Kitap
Algernon'a Çiçekler insan zekası üzerine yazılmış bir bilimkurgu romanı gibi görünse de aslında insan ruhunun derinliklerine inen, sevgi, yalnızlık, aidiyet ve insan olmanın anlamını sorgulayan son derece etkileyici bir eserdir. Romanın merkezinde yer alan Charlie Gordon, zihinsel engeli nedeniyle çevresi tarafından küçümsenen, alaya alınan ancak buna rağmen insanlara karşı sevgisini ve iyi niyetini koruyan bir karakterdir. Charlie'nin en büyük hayali akıllı olmaktır. Çünkü o, hayatındaki bütün eksikliklerin nedenini yeterince zeki olmamakta görür. Bilim insanlarının yürüttüğü deneysel bir çalışmaya katılmasıyla hayatı tamamen değişir. Daha önce aynı deneyin uygulandığı Algernon isimli farede görülen başarı, Charlie üzerinde de etkisini gösterir ve kısa süre içinde onun zekâ seviyesi olağanüstü bir biçimde yükselmeye başlar. Ancak romanın asıl gücü Charlie'nin zekâ kazanmasında değil, bu süreç boyunca kendisi ve dünya hakkında öğrendiği gerçeklerde saklıdır.
Charlie başlangıçta insanların ona güldüğünü değil, onunla birlikte güldüğünü sanmaktadır. İçinde bulunduğu dünyanın acımasızlığını fark edecek kapasiteye sahip değildir. Bu nedenle aslında farkında olmadan daha huzurlu bir yaşam sürmektedir. Zekâsı arttıkça geçmişini yeniden değerlendirmeye başlar. İş arkadaşlarının yıllarca onunla eğlendiklerini, insanların ona acıyarak yaklaştıklarını ve ailesinin bile onu olduğu gibi kabul etmekte zorlandığını fark eder. Bilgi ve farkındalık arttıkça Charlie'nin yaşadığı acılar da derinleşir. Roman bu noktada okuyucunun karşısına çok önemli bir soru çıkarır: Bilmek gerçekten her zaman iyi midir? Charlie'nin hikâyesi, cehaletin mutluluk olup olmadığı tartışmasını son derece etkileyici bir biçimde ortaya koyar. Çünkü o, akıllandıkça yalnızlaşır ve insan ilişkilerindeki
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
" 
Algernon'a Çiçekler Birinin sizi anlaması, dünyadaki en yalnız şeyi biraz daha katlanılır yapıyor.”
Algernon'a Çiçekler Birinin sizi anlaması, dünyadaki en yalnız şeyi biraz daha katlanılır yapıyor.”Spoiler içerir1000Kitap
İskender Pala’nın Soygun romanı, genel geçer bir macera hikâyesinin çok ötesinde; Osmanlı tarihinin en çalkantılı dönemeçlerinden birinde geçen, karakter kadrosu özenle seçilmiş, derin mesajlar barındıran tarihî-polisiye bir kurgudur.
Roman, 1826 yılının sonbaharında, Osmanlı İmparatorluğu'nun en sancılı dönemlerinden birinde geçer. Sultan II. Mahmud, "Vaka-i Hayriye" ile yeniçeri ocağını henüz kaldırmış, devlet modernleşme sancıları çekerken İstanbul sokakları isyan, kargaşa ve güvensizlikle çalkalanmaktadır. İşte bu puslu ve tekinsiz atmosferin tam ortasında, sarayın en mahrem yerine sızıp büyük bir soygun gerçekleştirmek üzere kaderleri birleşen beş sıradışı karakter sahneye çıkar.
Ne Çalınıyor?
Karakterlerin hedefindeki nesne, sarayın adeta kalbi ve koca bir imparatorluğun ihtişam nişanesi sayılan en kıymetli hazinesi, yani Kaşıkçı Elması'dır (ve bununla bağlantılı olarak kutsal değerler/emanetler etrafında dönen bir gizemdir). Maddi değeri paha biçilemez olan bu mücevherin peşine düşülmesi, aslında devletin ve toplumun içindeki derin çatlakları, otorite boşluğunu ve değişen çağın getirdiği ahlaki erozyonu sembolize eder.
Karakterler: "Beş Benzemez"
Pala, soygunu gerçekleştirmek üzere birbirinden tamamen farklı sosyal sınıflardan ve mesleklerden gelen, her birinin anlatıcı olarak kendi bölümünü seslendirdiği derinlikli bir ekip kurar:
Müderris: Zindana düşmüş, ilim sahibi ama kaderin cilvesiyle bu ekibe dahil olmuş entelektüel figür.
Mücellit: Kitap ciltleme ustası (arastadan), estetiğe ve detaya hâkim zanaatkâr.
Elmastıraş: Kapalıçarşı'nın pırlanta ve mücevher dilinden anlayan, çalınacak taşın doğasını en iyi bilen ustası.
Cündî: At binmekte, silah kullanmakta ve fiziksel güç gerektiren aksiyonlarda uzman, operasyonun kas gücü.
Hırsız: Planın asıl
