Bira kokusu sinmiş geceye,
ben yine s#kt#ğimin duvarının dibinde.
Kimse sormadı nasıl olduğumu,
ben de anlatacak kadar önemsemedim.
Bazıları hayatı yaşar,
ben kalıntılarını topladım.
Eskimiş kan lekeleri,yarım kalmış konuşmalar,
bir de sustukça büyüyen o boşluk.
Gitar tellerini parmaklıyorum,
ses çıkıyor ama içimdeki gürültü kadar sessiz.
Çünkü bazı şeyler şarkı olmaz,
insanın içinde çürür.
Kaybolduğumu sanıyorlar.
Oysa ben çoktan bulunmaktan vazgeçtim.