EsraA

Dikiz aynası tuhaftır, insana hep başkalarını gösterir ve hep biraz eksik gösterir.
Reklam
Çocuklar eksildikçe, eksilecek herkes ve her şey…
Biz okudukça yaşıyoruz ve varoldukça da okumaya devam ediyoruz.
Annelerin gözyaşları da, söz dinlemeyen evlatları gibidir. Akıp gider.
İnsan hayatın bir yerlerinde ölüyor aslında. Ruhuyla arasına yaşamak kadar uzun bir mesafe giriyor. Ölüyor insan ve yeniden diriliyor. Umut etmek için diriliyor, başlayabilmek için diriliyor, doğru dürüst bir tek cümle kurabilmek için diriliyor işte. Sonra… Sonrası karanlık.
Sayfa 32·Kitabı okudu
Reklam