Böylece ruh asıl evini özlemeye başlar tabi. Platon bu özleme eros diyordu. Bu sözcüğün anlamı sevgidir. Yani ruh kendi asıl kökenine yönelik bir tür "aşk dolu özlem" hissetmeye başlar. Artık bedeni ve duyusal olan her seyi yetersiz ve önemsiz saymaktadır. Sevginin kanatlarında idealar dünyasındaki yuvasına" uçmak ister. Bedenin zindanından kaçıp kurtulmayı arzular
Hiçbir renk yok, yalnızca grinin tonları. O iri ve beyaz. Ben ufacığım ve aramızda parmaklıklar var. Yemek veriyor. Gri. Yemem. Nerede benim... benim..."
"Senin neyin?"
"Kurtuluşum!" dedi Deborah hiç düşünmeden.
"Devam et," dedi doktor.
"Benim... kimliğim, sevgim."