Kör Derinlik
"yazamadığım göremediğim duyamadığım kadar içine kaçmış meğer içim: upuzun ip-ince bir sabırla
suyunun yolunun uykusunun uzağına...
içime: kör derinlik kör katman kör küme.
bir kaplumbağa duruyor. Orada. kör.
beni duymuyor, bir kaplumbağa orada. beni görmüyor.
üzeri serin üzeri mavi üzeri toz: bir hatıra.
..
uyanmıyor, gaz, uyanmıyor, toz
..
uyandırmaya çalıştım
onu.
Bilmiyor o.
beni."
Birhan Keskin/Y'ol
Uzun bir bekleyişten başka bir şey olmayan hayatımın son bekleyişinin içindeyim bu sefer. Geleceği bekliyorum. O da beni bekliyor. Birazdan karşılaşacağız, hissediyorum. Bu kavgadan sağ çıkabilecek miyim bilmiyorum fakat bir önemi yok artık. Bundan sonra beklemek olmayacak son bu. Cezamı önden çekmiş gibi hissediyorum. Ölsem bile rahat edeceğim, öldükten sonra beklemek de bitecek. Cennet cehennem meselesi filan ilgilendirmiyor beni, her ne olacaksa olsun artık hiçbir şeyi beklemem gerekmeyecek. Yanacaksam da yanacağım yani, gerçekten önemli değil benim için artık.
Fark etmez diyorum fark etmez, her yerde yaşar insan. Hiç olmazsa beni denize çıkaracak bir yol arıyorum, bir yol buluyorum. Bulduğumu sanıyorum en azından. Hayatım hep bir yol aramakla, sonra bir yol bulduğumu sanmakla geçiyor. Yolların bir kurtuluşa çıkmadığını uzun zamandır biliyorum. Bu yüzden işte, hiç olmazsa denize çıksın.
Sanki yılan görmüş gibi korktuğum için aylardır bir türlü geçemediğim bu sokağın başında durdum bunları düşündüm.'İstersem korkmayabilirim,' dedim kendime. İstersem korkmayabilirdim.