Antik Mısır'ın inanç dünyasında kalbin anlamı çok önemlidir. Kalp, akıl ve duyguların toplandığı yer olarak görülmüş, iradenin de merkezi ruhun konsantre olduğu organ da hepsi için kalbi kutsamışlardır. Hatta mumyalama işlemi sırasında kalp vücuttan kesinlikle çıkarılmazmış ki ölüm sonrası hesabını vicdan üzerinden verebilisin. Psikostazilerden yansıdığı üzere, Tanrıların huzurunda hakikat terazisinin bir kefesinde tanrı maat'ın tüyü diğer kefesinde ise kişinin kalbi yer alırmış. Eğer kişinin kalbi maat' ın tüyü kadar hafifse o kişi iyiliğini kanıtlamış bir şekilde ödüllendirilecektir, kalp tüyden ağır gelirse vicdanının ağrıdığında ezilip cezalandırılacaktır.