Her düşünce, her konuşma kendi kendine olmak demektir. Bir şeyi bir insanla bölüşmek yine kendi kendinle bölüşmek demektir. Bir insanla sevişmek, yine kendi kendinle sevişmek demektir. Birisiyle birlikte olmak, yalnız olmak demektir. Bunu çıkarma aklından. Ama Pavese haklı. “Dünya nasıl olması gerekiyorsa öyle. Kendi kendini kurtaramayannı hiç kimse kurtaramaz.“
Sınırlar kadar hiçbir kısıtlamadan sıkılmadım ve kendi sınırlarım içinde sınırsızlığımı kurdum. Hiç değilse bana özgü bir sınırsızlık, kendi suskum, kendi çığlığımın sınırsızlığı.
İnsan yirmi yaşında ya toplumun akılla bağdaşmayan düzenine girer ya da var olur. Uyum istemiyor, var olmak istiyor. Gidiyor. Sınırlarını zorluyor. Ben de gidiyorum. Henüz uyum duyacağım hiçbir şeyler karşılaşmadım.