Pencereden gördüğümüz gece, dışarıdaki katı ger-
çekliğin çizgilerini muğlaklaştırır. Karanlıkta hiçbir şey
birbirinden kesin sınırlarla ayrılmaz. Siyah ve beyaz ortadan kalkar. Kesin yargılara varamaz insan. Gün ışığında
insan tüm cevapları bildiğini ve her şeyi olduğu gibi görebildiğini zanneder. Oysa gökyüzü karardığında, önyargilar yumuşar, suçlamalar çekilir ve duygular ortaya çıkar.
Alacakaranlıkta tüm kesinlikler belirsizlikle yer değiştirir.
Gece pek çok olasılığı içinde taşır. Bir insanı değerlendirmek tüm sınırlarınızı zorlamanızı ve bakış açınızın geniş
olmasını gerektirir. Dışarıdan bakarak bir insanın ufkunun
nereye kadar uzandığını ölçebilmenize imkân yoktur.