Gece Yolcusu
@esrasadece
7 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Bugün tutmadılar elinden,
Her gece düştüğün o uçurumlardan tutup çekmediler seni,
Yokluğunu hissetmedi kimseler,
Merak etmediler bugün,
Saç tellerini kırdılar,
Kalbini kırdılar,
Her geçen gün vurdular seni,
Fark etmediler.
Seni bugün sevmediler,
Öpmediler parmaklarından,
Bir şiir yazmadılar sana,
Bir şarkıda geçmedi adın,
Bir çiçeğe benzetilmedi kokun,
Bugün seni tanımadılar,
Gözünün içine bakmadılar hayran hayran
Bugün seni kırdılar.
Birini ezip geçtiğinizde sadece hayatta kaldı diye güçlenmiş sayılmıyor. Diğer bir deyişle, öldürmeyen şey her zaman güçlendirmiyor. Alınan yaranın ömür boyu farklı durumlarda sızlamaya devam ettiği bir şekli var. Kırıldıktan sonra yanlış kaynamış bir kemik gibi.
Dünyada bir tek insana inanmıştım. O kadar çok inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanma kudreti bırakmamıştı. Ona kızgın değildim.
Ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkân olmadığını hissediyordum. Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi."
Son Aralık
Kapı kapandı, duvar yıkıldı,ev darmaduman oldu
Gözyaşı döküldü ve bitti.
Eskiden hiç değişmem böyle kalırım
zannediyordum koca bir cesaretle.
Ama hayat, ettiğin büyük lafları sana
yediriyor ya.
Bırak seneler öncesini, birkaç ay önceki ben
ile şimdiki ben arasında uçurumlar var.
Hiç aklında yokken ufacık bir an
yetiyormuş değişmek için çok tuhaf...