"Ama artık kendine güveniyor musun?"
"Ben... Bunu başarmak üzereyim. Boş bir tuval olmanın sorun olmadığını düşünmeye başladım sanırım. Belki de geleceğimin belirsiz olması sorun değildir." Yine gülümseyerek, "Belki de," diyorum, "geleceklerini bilen insanlardan ilham almak sorun değildir."
"Biliyorsun bu iki taraflı işliyor."
Buz gibi olmuş parmaklarını kendiminkilere kenetliyorum. "Ne iki taraflı işliyor?"
"Sanatçılar boş tuvallerden ilham alır."
Gülümsemem genişliyor.
Josh, "Boş bir tuval," diye devam ediyor, "sınırsız olasılıklarla doludur."