... pencerenin aralığından içeri bir ışık sızıyor. ne çok parlak o ışık ne de çok sıcak... sadece yeteri kadar, olması gerektiği kadar. o anda farkına bile varmadan gözün kısılıyor, yüzün biraz ısnıyor. işte o küçücük ışık, seni yeniden hayata çağırıyor.
her şeye yetişemez herkesi iyi edemezsin. bazı insanlar, özünden yaralıdır. şifa verme çaban sadece seni yorar. bazı durumlara yetişemezsin. çünkü insansın.