ea

her şeye, herkese yeterim, yetişebilirim zannetmiştim. zamanla böyle bir şeyin mümküin olmadığını öğrendim. aslolan benmişim. ben iyi değilsem hiçbir şey iyi değilmiş. ben mutsuzsam dünyanın geri kalanı mutlu olsa bile mühim değilmiş.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
mükemmeliyetçilik prangasını ellerimle kırıp atacağım. benim değerim, başarı listemin azlğı ya da çokluğu ile ölçülmez. ben zaten yeterliyim.
kendime ne zaman "yeterince iyisin" diyeceğim?
-neyse artık unut beni.
"şimdi hatırlamanın, unutmaktan daha çok can yaktığı o yerde iyi ol."
-hatırla beni.
"eve dönmek evden ayrılmaktan daha çok canını yaktığında, yollar ayaklarını acıttığında.."