Bir defasında Allah Resûlü(sav) yine geç bir vakitte sâhabelerine namazı kıldırmış ve sonra onlara şöyle buyurmuştu: “ İnsanlardan bazıları namazılarını kılıp uyudular; siz ise namazı beklediğiniz sürece namazdaymışsınız gibi oldunuz.”
Sahâbeler O’nunla birlikte yürürken önünde ve çevresinde yürürler, arkasını ise melekler için boş bırakırlardı. Asla Resûlullah’ın arkasından yürümezlerdi; öyle ki arkasında iki kişinin yürüdüğü dahi olmamıştır.
İbadeti sadece açabileceği değil, kapatabileceği bir pencere olarak da gören biri, ruhunun pencereleri şafaktan şafağa kadar açık duran evine hiç uğramamış demektir.