Yürüyebildiği kadar deniyoruz - belinden sarılma, yaslanma, yataktan güç alarak kalkma, ipince hale gelmiş bacaklarının üzerinde titrek bir şekilde durup atılan karınca adımları... Babam, devasa adımlar atarak yürüyen, ona yetişmek için kardeşimle arkasından koşmak zorunda kaldığımız adam.
İşte bunun için hastalığı asla affetmeyeceğim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Buz gibi soğuk ama güneşli bir gündü, insanlar öğle arasında yakınlarda bir şeyler atıştırmak için dışarı çıkıyordu, bazıları
köpeklerini gezdiriyordu, ellerini kollarını savuruyorlardı, gülüyorlardı ... Kıyamet herkes için aynı anda kopmaz. Hepsinin babaları hayatta, diye düşündüm.