Neden sürekli bizim kusurlarimizdan, tembelliğimizden ve hayatı asalak gibi yaşamamızdan bahsedip duruyorsunuz? Durmadan berbat yaşantımızı anlatıyorsunuz. Tamam, kabul ediyoruz - bizler tembel, aptal ve karnı tok köleleriz. Fakat daha iyi olabilmek için ne yapmamız lazım? Hayatın mimari bir sanatçı olmayı öğretin bize. Neyi ve nasıl yapmamız gerektiğini anlatın bize.
İnsanların doğuştan öfkeli olmasından değil, sürekli bir şeylere muhtaç ve fakir hayat surmelerinden doğan öfke duygusunun sonucudur bunlar. İnsanlar doğuştan öfkeli, kötü kalpli ve kusurlu değiller, sadece baskı altında, sindirilmiş durumdadırlar. İhtiyaç ve yoksulluktan ağır çalışma koşullarından toplumun diğer kesimleri tarafından hor görülmek ve ihmal edilmekten mustariptirler.
Unutmayın : Halk uzun süre sabredebilir, ama her şeyin bir sonu vardır. Zincirlerinden kurtulmak isteyen halk kitleleri bir gün kendini kaybedebilir. İşin bu noktaya varmasına izin vermeyin!