essenozce
@esssen
274 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Burası ne kadar yakınlıklar, sevmeler, anlamalar ve anlatmaya çalışmalar gezegeni ise, bir o kadar da uzaklaşmalar, büyük yalnızlıklar ve kendini dinlemeler yeri. Ve ne kadar birbirini yükseltmek ve yüceltmekse insanın işi, bir o kadar da sınırlarını bilmek, çizgilerini korumak ve sularını hep serin tutmak onun görevi. Hayat, hatırla ister.
Okuduğum en iyi kişisel gelişim kitabı diyebilirim. Konular o kadar iyi anlatılmış ki sanki o an sizde oradaymışsıniz gibi. Alın, okutun, okuyun çok başarılı.
Issiz bir adada çocukların serüvenlerini anlatan küçükler için yazılmış bir öykü aslında fakat klasiklerden okunması gerekenlerden. Ana karakterler çok akıcı işlenmiş Ralph ve Jack arasında olanlar ise çok üzücü. Resmen okuyunca içinde yasiyormussun gibi oluyor. Umarım herkeze böyle oluyordur :)
Merhabalar ;
Öncelikle başta konulara nereye gidiyor desemde ortalarına doğru açılmaya başlıyor hoş okuduğumuz her kitapta öyle olmaz mı :) belki olmuyordur bilemem tabi. Bu kitapta Alexe üzülüp sonra çok kizsamda çoğunlukla üzüldüm. Bir yere ait olamamak, eski dostunu düşmanı ile görüp tanımamazlıktan gelinmesi kimsenin onu anlamaması hayattan sıkılıp bunalması kendini intihara kadar suruklemesi ve onu da becerememesi :) bazı yerlerde güldürdü çoğunlukla düşündürdün Alex. Kitapin sonundaki veda yazısıda tam senlikti :)
Mini kitaptan oluşan İstanbul'u eski siyah beyaz karelerinden kağıdı parlak basım olan bu eser ülkemiz için tamamen bir başyapıt. Şimdilerde üstüne ayak bastığımız yerlerin o döneme ait resimlerini görmek baya bir şaşırtıyor hemde baka kalmadan edemiyorsun. İnsan güzelim İstanbulu bu resimlerde incelemeden duramaz diye düşünüyorum. Ara Güler iyi ki deklanşör'e basmışta günümüze kadar gelmiş bu kareler.
