Her şey hakkında bilgi sahibi olma hastalığı, çağımızın mühim dertlerinden biridir. Bu hal insanın daha da cahil olmasına sebep olur. Kişi hiçbir şey hakkında doğru ve kesin bilgiye sahip olmadığı halde her şeyi bilirim zanneder. Böyle kişilere halk arasında "Alimlik taslayan ve kendini beğenmiş" denir. Her şeyi bilmek isteyen insanın hiçbir şeye ciddi ve esaslı surette bilmesi beklenemez.
Nefs hazzın ey Muhibbi vermegil hayvan sıfat,
Zabt-ı nefs et arif ol alemde insanlık budur.
"Ey Muhibbi, nefsin hoşuna giden her isteğini ona verme. Arif ol da nefsini zapt et, kendini tut. İşte insanlık budur."
Bir insana söz verip de onu beklenti içerisinde bırakmaktan daha kötü bir şey yoktur. Eğer bir söz verildi ise muhakkak yerine getirilmelidir. İki şeyin olduğu yerde kuvvetle muhtemel yalan da vardır: Biri çok söz vermek ve çok konuşmak, diğeri ise çok özür dilemektir.