İnsanın yalnızlığıyla barışması ve onu sevmesi iyi bir şey değildi. Zira o andan sonra çevresiyle arasındaki ince pamuk ip de koptu Harun’un. Tatsız tuzsuz diye nitelendirilebilecek hayatı, daha tatsız tuzsuz bir hâl aldı. Yalnızca bir farkla. Harun memnundu artık bu tatsız ve tuzsuzluktan.
“Acı bir sonuçtur, Derya,” dedim. “Genellikle de sebebi değil, yoğunludur önemli olan. Bazısı annesini kaybettiğinde bütün insanlık yok olmuş gibi acı çeker, bazısı işte terfi edemediğinde annesi ölmüş gibi acı çeker, bazısı sokakta topal bir kedi yavrusu görünce ölecek gibi olur, bazısı sevgilisinden sitemkâr bir mesaj aldığında.”