İnsanın yalnızlığıyla barışması ve onu sevmesi iyi bir şey değildi. Zira o andan sonra çevresiyle arasındaki ince pamuk ip de koptu Harun’un. Tatsız tuzsuz diye nitelendirilebilecek hayatı, daha tatsız tuzsuz bir hâl aldı. Yalnızca bir farkla. Harun memnundu artık bu tatsız ve tuzsuzluktan.