tek kelimeyle mükemmel.. okurken kendimden pek çok şey gördüm ve hem geçmiş hem de gelecekle ilgili empati yaptım. kitap günümü güzelleştirdiği gibi bazı konulara bakış açımı da değiştirdi. hatta sanıyorum beni geliştirecek de.. bu arada değinmeden edemeyeceğim; yağmur altındaki şemsiye karesi inanılmaz.
kitabı bitirir bitirmez içerisinde geçen
“I’ve grown accustomed to her face” parçasının
chet baker yorumunu açıp dinledim.
bazı kitaplar ve şarkılar insana çok iyi geliyor.
youtu.be/gF8XnRbZv9w
guy delisle’nin günlük, sıradan yaşantısından kesitleri sade ama detaylı, egodan uzak, zaman zaman da mizahi bi şekilde anlatmasını seviyorum. çizgisi de anlatım diliyle müthiş uyumlu. başkalarına sıkıcı gelebilecek bu kitaplarda ben kendi yaşantımdan benzer kareler bulduğum için bu kadar seviyorum belki de. bu guy delisle’nin türkçeye çevrilen 6. çizgi romanı ve umuyorum ki devamı gelir.
çizim tarzından kullanılan renklere, kağıt seçiminden konunun anlatılış biçimine kadar gerçekten başarılı bi çizgi roman. empati duygusu güçlü olan biri olarak kitabın bi noktasında gözlerimin dolduğunu da itiraf etmeliyim.