Öncelikle kitabın daha yarısında iken bunları yazmasaydım unuturdum. Çünkü şu zamanlara kadar unuttuğum gibi. Çünkü insanım ben.
Cahilliği ve tek düze hayatı tercih eden , azınlıkların arasından sıyrılmış isen cahillerin gözünde bir deliden farkın yoktur. Çünkü cahil kendisinden daha da cahile kendisini akıllı gibi gösterir.
Biraz sivri , biraz onlardan farklı olduğun ortaya çıksın , sevilmez bir insana dönüştürürler.
Bazen düşüncelerimizi ve eylemlerimizi kasıtlı olarak belli etmemeyi , gizlemeyi öğrenmeliyiz. Hani coğrafya kaderdi ya , en azından azınlıkta olan cahillerin arasında bunu sergilemek bizi mental anlamda daha da az yoracaktır .Bazen ağzımıza mühür vurup gözlerimizi kapatmalıyız. İşte gözümüzün kapandığı karanlık bir odada en ufak ışık haznesi bize rüya gibi gelir. Ama ama amma velakin ; “Ben kör doğmuş ama ışığı görmesine izin verilmiş insanım.”
Cahil köpek keşke sende gayret göstersen.