Batış ve kurtuluş gibi, bir milletin tarihinde ikisi tek yüzyıl içine pek az defa sığmış olan ve yalnız biri milli tarihin bir büyük dönemi olan iki olayı dört, beş yıl içinde görüp geçirmiş, en büyük acıyı ve en büyük sevinci tatmış olanların hikayeleri okunmaya değer.
Gecelerin sessizliği ile sohbet eder hale gelmiş bir benliğim var. Ne dudaklar oynuyor ne kulaklar duyuyor. Kafamın içinde bir kargaşa, sürekli sözünü kesen başka bir ses ve koca bir dünya.
Birinden haber almadığınızda ona bir şey olmuş olma ihtimali aklınıza geliyorsa değer verdiğiniz anlamına gelir mi? Zaten haber almayacak kadar kopmuşsa iletişim değerden söz edilir mi?