7 yıl önce bi arkadaşıma 2 kitap ödünç verdim sonra kitaplardan iz toz yok,7 yıldır unutmadım unutmucam😌borç para hediye edilir lafı bile olmaz amaaaa kitap kırmızı çizgim
Çay bardağında kalan dudak payı kadar bile uzak kalamam gözlerine diyor.
Nasıl da hoşuma gitti Sunay Akın’ın sözü.
Onun da içinde büyütemediği bir çocuk vardır.
Severim Sunay Akın’ı.
Mütavazili ile, içindeki çocuğu bildiğimden keyifle okurum yazılarını.
Oyuncak müzesini açarak içindeki çocuğu dışarı çıkarmış aslında.
Fikirlerini sevdiğim kadar yazılarını da severim ama bu sözünü okumamıştım.
Ahhh be Sunay abi! sevdiğin hep mi yanındaydı ki, böyle güzel bir söz söyledin.
Bende onun gözlerine bakabilmek için saat, dakika sayıyorum.
Keşke bende dudak payı kadar uzak kalamasam keşke..
Özledim seni,
dudağımda tadın,
kalbimde bakışın var.
Birde şöyle demiş; Beni senin gibi bir de annem terk etmişti ki, göbeğimde durur onun yokluğundan bana kalan çukur.
Ben anlatamam bunu dilim dönmez sana olan yokluğu ama Sunay abi güzel anlatmış,
İçime hiç bir zaman bir boşluk bırakma olur mu sevgilim.
Sende geriye göğsümde kocaman bir çukur hiç kalmasın olur mu?
Sen olmazsan o boşluk bana nefes aldırmaz..
Güzel gözlüm,
Kalbini kıranlardan maalesef ki uzaklaş diyemiyorum,
uzaklaşmazsın ki kan bağın var..
Ama seni kimsenin üzmesine izin vermesen?
Ben seni güçlü bir kadın olarak tanıdım ve öyle de biliyorum.
Sen istemezsen seni kimse üzemez,
sen müsaade etmezsen kimse senin gönlüne zarar veremez.
Bunu seni tanıdığım için söylüyorum.
Seni hiç kimsenin üzmesine izin vermesen olur mu?
Dikkat et kendine diyeceğim ama çok takma dedin dün bana,
Sırt çantamdan bir kitap çıkardım. Gerindikten sonra solumdaki makineden bir kahve alıp yürümeye başladım. Elimdeki kitabı sımsıkı tutuyor, içindeki karakterleri yere dökmekten korkuyordum. Lakin içlerinden biri kitabın ipine tutunarak aşağı indi. Benimle gelmek istemediğine hükmedip, gitmesine izin verdim.
Uzakların Şarkısı
єѕяα ོ Sultannnn
ᥫ᭡ ÇaLıKuŞu ᥫ᭡ ︎︎ semaaaa'm
Yolculuğumuz tatlı bir melodisi olan şarkı havasında olsun..
Kitabın ilk sayfasında Hümeyra'nın sessiz gemisine atıf var.
Hadi hissedelim, var mısınız??? :)
youtu.be/f5LdCVe608o?si=...
Keyifli okumalar.. ;)
Uzakların Şarkısı
єѕяα ོ Sultannnn
ᥫ᭡ ÇaLıKuŞu ᥫ᭡ ︎︎ semaaaa'm
Yolculuğumuz tatlı bir melodisi olan şarkı havasında olsun..
Kitabın ilk sayfasında Hümeyra'nın sessiz gemisine atıf var.
Hadi hissedelim, var mısınız??? :)
youtu.be/f5LdCVe608o?si=...
Keyifli okumalar.. ;)
çantamı omzuma taktım okul evet...
Ayakkabılarımı bağlarken kulaklığımı çıkardım, müzik listemi açtım.
Sözler başlar başlamaz içim ısındı.
Müzik benim dünyam.
Beni kimsenin ulaşamadığı yere götürüyor.
Kapıyı çekip çıktım.
Sokak soğuktu ama ben seviyorum bu soğuğu.
Düşüncelerimi daha da netleştiriyor. Üç adım sonra ritme uymaya başladım. Kafamda sahneler dönüyor, karakterler konuşuyor, hikâyem büyüyordu.
Okula girene kadar kimseyi fark etmedim.
Hatta kapıdan girerken kapıyı açık tutan hocayı bile görmeyip yürüyüp geçtim.
Ama benim için normal bu.
Müzik varken dış dünya bulanıklaşıyor.
Koridordan yürürken kimse yokmuş gibi davranıyordum. Kendi dünyam, kendi ritmim, kendi sahnem.
Ta ki…
Birden kolum sertçe çekilene kadar.
— “KAR-DE-LEEEENN!”
Kulaklığım bir kulağımdan çıkıyor. Kafamı kaldırınca nefes nefese bana bakan Esma var.
Gözlerimin içine bakıp kaşlarını çatıyor.
Karşımda siyah montlu, saçları rüzgârda dağılmış, gözleri hafif sinirli ama dudak kenarları istemsiz gülen Esma vardı.
Yine motosikletini kullanarak gelmiş, o belliydi.
O benim zıttım.
Koyu siyah giyer, motosiklet kullanır, umursamaz tavırlarıyla yürür, lafını esirgemez.
Ben beyaz-pembe tonlarında gezen, tatlı şeyler seven, enerjik bir kızım.
Ama bir şekilde biz… birbirimizi tamamlıyoruz.
Esma boğuk bir nefes verdi.
— “Kızım sana kaç saattir sesleniyorum? Ne yapıyon sen böyle transa geçmiş gibi? Yürüyüşün bile müzik ritminde!”
Ben hâlâ dalgın dalgın baktım.
— “Şey… yürüyordum…?”
Esma gözlerini devire devire kulaklığımı havaya kaldırdı.
— “İyi misin? Ne zamana kadar müzik dinleyeceksin? Yeter artık! Deli misin?”