ona gerçek hikâyeler yazmak istediğimi söylüyorum, ama bir an geliyor, hikâye gerçekliği yüzünden katlanılmaz oluyor, bunun üzerine hikâyeyi değiştirmek zorunda kalıyorum. kendi hikâyemi anlatmak istediğimi söylüyorum ona; ama yapamıyorum, cesaretim yok, hikâyem çok canımı acıtıyor. bunun üzerine her şeyi güzelleştiriyorum, olayları oldukları gibi değil, olmasını istediğim gibi anlatıyorum.
seni hayatının çok zor bir devresinde terk ettiğimi düşünüyorum, ruhunun selameti için düşüncem ve duâlarımla yanında olacağım. kötü bir yol izliyorsun, bunu nereye kadar götüreceğini soruyorum bazen kendime. tutkulu ve rahatsız kişiliğin seni çok ötelere, uç noktalara sürükleyebilir. ama umutluyum. tanrı'nın adaleti sonsuzdur.