lucylii
@etstn
Hepsi şair bunların. İçlerinden birini eteğinden yakalayıp, " Bana yardım edin!" desem, " Bu yengeç de nerden çıktı?" der ve paltosunu elimde bırakarak kaçar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Benim için önemli değil. Benim için hiçbir şeyin önemli olmaması çok acayip, korkuyorum bundan.
Özlemeye devam
Özlem, boş avuntuyu reddeden bilinçtir: ayrılışın acısını, ılımlandırmaya çalışmadan, olduğu gibi yüklenen bilinç — ne kendini aldatmaya ne başka birşeyle acısını hafifletmeye; 'teselli'ye yönelir : olduğu gibi
kabullenir acıyı — özlenen gitmiştir; şu anda, yoktur; yarın da ne olacağı belirsizdir
pekâlâ,
öyle olsun!...
Düşünceler, büyük bir baş dönmesi gibi ardımda doğuyorlar, başımın arkasında doğduklarını duyuyorum... karşı durmazsam, önüme geçiyorlar, gözlerimin arasına geliyorlar. Çoğu kere, karşı koyamıyorum, düşünce büyüyor, büyüyor ve birden sınırsızlaşarak, tepeden tırnağa dolduruyor beni, varoluşumu yeniliyor.
Düşünceler her şeyden daha tatsız. Yaşayan etten bile tatsız. Uzanıp dururlar, bitmez tükenmezler ve insanın ağzında acayip bir tat bırakırlar.